Bron: Nederlandse Whippet Club | Februari 2009

De whippet als diabetes hulphond

"Huisdier reageert op hy­po's en hypers". Dat was de titel boven het artikel in het magazine Diactu­eel van sept 2008 (dit is een blad voor diabeten). In een eerder magazine hadden ze een oproep gedaan voor mensen met diabetes die een hulp­hond hebben die rea­geert als de bloed suikers van de baas te hoog of te laag zijn. Meestal slaat de hond alarm als de bloedsuikers lager dan 5 of hoger dan 9 mmol/l zijn. Hierop kwamen veel reacties van mensen met zo'n hulphond. En tot mijn verbazing stond er een whippet bij.

Hé, dacht ik bij mezelf; daar wil ik wel meer  over weten. Eén omdat ik zelf diabeet ben en mijn whippet niet warm of koud wordt van mijn hoge of lage bloedsui­kers. En twee waarom een whippet en niet zoals gewoonlijk een gol­den retriever of labrador. Die zijn toch het meest bekend als hulphond. Dus ik de redactie van Diactueel gebeld of zij mij misschien aan de naam van de des betref­fende mevrouw konden helpen. Nou daar waren ze zeker toe bereid. En  zo kreeg ik (nadat de redac­tie met mevrouw kontact had gehad met de vraag of zij aan een interview mee zou willen werken) haar telefoon nummer. Dus ik bellen en Annie Raap (want zo heet ze) neemt de telefoon op en meteen zitten we beiden op de praatstoel en raken we in gesprek.

Allereerst vertelt Annie dat ze al sinds haar ge jaar dia­betes type 1 heeft en altijd al  problemen heeft gehad met het instellen van haar bloed­suikers. Waardoor ze veel hypo's en hypers heeft. Deze hebben tot gevolg dat je als patiënt in een coma raakt, ook hypers zijn gevaarlijk omdat zij op de lange duur je organen kapot maken. Hierdoor kon ze dus ook niet alleen wonen en woont haar kleinzoon dan ook nog bij haar in huis.

Op een dag wordt Annie door een buurvrouw geattendeerd op een radio programma van omroep Friesland dat ze een uitzending hebben over hulphonden voor diabeten. Ze had voor Annie het telefoonnummer genoteerd van Hulphond Friesland. ja, dacht Annie toen, allemaal leuk en aardig maar ik wil helemaal geen hond. Zo'n beest is een hoop gedoe en een hele verantwoordelijkheid. Maar toen ze voor de zoveelste keer door haar kleinzoon uit een coma moest worden gehaald en de vaart was ingereden met haar auto was de maat vol.

Toen dacht Annie: ach laat ik eens bellen en wie weet is zo'n hond toch wel iets voor mij. En zo kwam het dat Annie in contact kwam met Hulphond Friesland. En wat bleek, zij waren net begonnen met het trainen van whippets, specifiek voor dit doel. De vereniging had van een Australische ge­hoord die in Australië al jaren whippets trainden als diabetes hulphond. Deze mevrouw, Lorraine jessep, hadden ze op het moment dat Annie kontact met hen legde net over laten komen om hen te leren hoe je een whippet traint. Annie viel dus letterlijk met haar neus in de boter.

Ze is eens gaan kijken in de kennel waar ze op dat moment 3 whippets hadden die ze wilden gaan trainen. Ze vond meteen een whippet teefje heel lief en dat was ook wederzijds want Shannon kwam ook naar Annie toe. Annie heeft een aantal gesprekken gehad met de mensen van Hulphond Friesland, want in eerst instantie vonden zij Annie te ziek voor een hond. Een an­dere medewerkster wilde Annie een sheltie geven als hulphond. Maar dat vond ze niets. Als er al een hond kwam moest het een whippet worden. Na een aantal bezoeken gingen Annie en Shan­non elkaar ook steeds liever vinden en werd de knoop door gehakt en zou Annie, Shannon mee nemen naar lruis. En toen dacht ik: eind goed al goed, fijn zo'n goed getrainde hond die je waarschuwt bij hoge of lage bloedsuikers. Had ik het toch even mis, toen begon het pas. Want Shannon was helemaal geen getrainde whippet maar een whippet puppy van 8 weken die nog getraind moest gaan worden om diabetes hulp hond te worden.

Lorraine jessep uit Australië is 2 weken bij Annie in huis geweest en heeft in die tijd Annie en Shannon getraind. De whippet in het leren herkennen van de hoge of lage bloedsuikers en Annie in het hebben van een hulphond en om te leren vertrouwen dat Shannon gelijk heeft als ze waarschuwt dat de bloed suikers te hoog of te laag zijn. Zodra Shannon reageerde op  een hoge of lage bloedsuiker, werd ze enorm geprezen Het is ook het enige wat je mag doen. je mag ook niet straf­fen, nergens voor.

Annie verteld dat het 2 heel intensieve weken waren maar Shannon had na een aantal dagen al door wat er van haar verwacht werd. Ze begon ook zelf Annie te waarschuwen als haar bloed suikers niet goed waren. Ze ging haar dan bijten. Ze zijn dag en nacht samen want Shannon slaapt in bed zodat ze ook s'nachts kan waarschuwen als het niet goed gagt met de bloedsui­kers. Annie moest zelfs een 2 persoonsbed kopen want Shannon groeide hard en al snel pasten ze niet meer samen in het 1 persoonsbed van Annie.

In het begin heeft Annie ook vaak open gelegen als Shan­non haar waarschuwde voor een te hoge of lage bloedsui­ker, want puppie tanden zijn vlijmscherp. Verder moest Annie wennen aan het feit dat Shannon overal mee naartoe moest, de winkels in en openbare gebouwen in, maar ook mee naar de kerk. Dit laatste heeft wel wat teweeg gebracht maar ook daar zijn ze nu aan Shannon gewend. En ook al draagt Shannon een hulphonden jas, veel mensen hebben toch zoiets van: ja natuurlijk een whippet als huiphond. Ais ze ai weten wat een whippet is, want meestal hoort Annie niet meer dan; wat een lelijke magere hond is dat zeg. Maar ze trekt zich daar niets van aan en nu een jaar en 2 mnd later zijn ze onafschei­delijk van elkaar. En zou Annie zich geen raad weten zonder Shannon. Annie heeft haar vrijheid terug en kan weer gaan en staan waar ze wil. Ook haar kleinzoon kan in de toekomst lekker op zichzelf gaan wonen omdat Annie Shannon heeft.

Op de vraag hoe ze zorgt dat Shannon aan haar beweging komt vertelt ze dat ze vlakbij een weiland woont waar Shannon naar harte lust kan rennen en ravotten. En haar kleinzoon neemt haar regelmatig mee op zijn skeeler tochten. Dus Shannon heeft het prima zo en kan naast haar taak als hulp hond toch ook gewoon hond zijn. Shannon is nu 1 jaar en 4 mnd oud en Annie hoopt dat ze nog heel lang van haar mag genieten in de toekomst.